Manlief, dochterlief en Koe hebben een heerlijke anderhalve week doorgebracht in de Périgord Vert (Frankrijk). Daar waren we wel aan toe. In ons privé-leventje is het nodige gebeurd en dat moet een plaatsje krijgen. Waar en wanneer kun je dat beter doen, dan tijdens een heerlijke meivakantie in een huisje in Frankrijk?
Houtkacheltje stoken
En wat doe je dan, als je in dat heerlijke huisje in Frankrijk zit, in de meivakantie (’s avonds wat frisser en vroeger donker dan in Nederland)? Juist, je onderneemt overdag van alles en bekijkt het een en ander. ’s Avonds, als dochterlief haar bedje (veel te laat) heeft opgezocht, stook je het houtkacheltje eens flink op, schuift een stoel aan en pakt een van de boeken die nu eindelijk écht gelezen moet worden. Thuis groeit en groeit zo’n stapel tot ie bijna omvalt. Tijd dus om deze stapel onder handen te nemen! Zo gezegd, zo gedaan. Koe had 3 mooie boeken bij zich en hoopte er minstens eentje helemaal uit te lezen. Dit werden er uiteindelijk -op een haar na- 4 (eentje geleend van manlief).
Koe moest eerst nog het boek van Dewey uitlezen. Zij was helaas nog niet verder gekomen dan hoofdstuk 6. Het boek is inmiddels uitgelezen. Dochterlief heeft het boek ook gelijk maar gelezen. Zij was diep onder de indruk van de bijzondere bibliotheekkat en vond het jammer dat zij Dewey nooit heeft kunnen ontmoeten. Het is trouwens heerlijk te zien, dat dochterlief net zo kan genieten van lezen als wij!
Apart boek
Na het boek over Dewey was het de beurt aan: ‘De levensgenieters’, van Erica Bauermeister. Dit toch wel aparte boek kreeg Koe van manlief voor haar veertigste verjaardag. Na het lezen van de eerste twee/drie hoofdstukken wist Koe niet wat zij met het boek aan moest. Gelukkig gaf Koe het boek een tweede kans, want na het derde hoofdstuk wilde Koe het boek het liefst in een keer uitlezen, wat min of meer is gebeurd (twee avonden!).

De granaatappelboom
Nummer drie is een boek, dat Koe al een tijdje heeft liggen, maar dat steeds werd weggelegd. ‘De granaatappelboom’, van Nicky Pellegrino. Het boek is een toetje, een boek dat je wel wilt lezen, maar waarvan je het bij voorbaat al jammer vindt, dat het straks uit is, ook al heb je het nog nooit gelezen (eh, snap je wat Koe bedoelt? Sommige boeken hebben dat nu eenmaal). Dit gevoel ontstond nadat Koe de debuutroman,‘Caffé Amore’, van deze schrijfster had gelezen.
Gestreepte pyjama
Oké, uiteindelijk legde Koe ‘De granaatappelboom’ ook nu nog maar even weg en pakte eerst een boek dat manlief net had uitgelezen: ‘De jongen in de gestreepte pyjama’, van John Boyne. Wat een bijzonder boek! Dit boek lees je dus echt in een adem uit en niet alleen maar omdat het niet zo heel erg dik is (in vergelijking met de andere boeken die Koe las/leest). Het onderwerp is op zich best triest, maar de manier waarop het boek geschreven is… Heel bijzonder!
Een mooi en aangrijpend verhaal over een Duitse jongen, die bevriend raakt met een Joodse jongen in een concentratiekamp.

De jongen in de gestreepte pyjama
Bruno, zoon van een hoge SS-commandant heeft geen flauw idee wat zijn vader doet en dat dit werk zeer fout is. Hij heeft het over de ‘Furie’ en ‘Oudwis’… Ondanks die benamingen weet iedereen wie/wat Bruno daarmee bedoelt. Heel knap geschreven, vooral ook, doordat de schrijver bij bepaalde situaties suggereert wat er gebeurt, zonder het direct te benoemen. Om deze reden en omdat het verhaal wordt beschreven vanuit de beleving van een kind van negen, heeft dochterlief het boek ook gelezen. Zij vond het zeer bijzonder.
Toen ook dit boek uit was, bleef er niets anders over: ‘de Granaatappelboom’ moet er aan geloven! Koe heeft het boek nu bijna uit. Eerlijk is eerlijk, het is een mooi boek, maar niet zo mooi als Koe had gehoopt/verwacht/gedacht (dit heeft Koe ingecalculeerd, het kan nu eenmaal tegenvallen, als je ergens veel van verwacht) Het had dus niet als toetje bewaard hoeven te worden. Door ‘Caffé Amore’ werd Koe eerlijk gezegd gewoon meer gegrepen.
Goed, al met al een heerlijke vakantie gehad. Ja, veel gezien, veel gelezen, lekker voor de houtkachel gezeten, fantastisch weer gehad, maar bovenal: WE ZIJN HEERLIJK UITGERUST! En daar ging het deze vakantie om.
Welkom terug hoor, je bent gemist
Dat is fijn om te lezen/horen Chantal, dank je wel
De boeken staan genoteerd hier. Is dat boek van de gestreepte pyjama echt al geschikt voor een negenjarig?
@Toaske: wat betreft de leeftijd voor het boek. Volgens mij is de geschiktheid per kind verschillend. Dochterlief is geen 9 maar al eventjes 10, leest heel graag en begrijpt heel veel. Wij hadden het boek wel eerst zelf gelezen en vonden het (in ons geval) geschikt voor dochterlief. Waarom? Omdat het boek zo is geschreven, dat het wordt verteld door de 9-jarige hoofdpersoon, vanuit zijn belevingswereld, dus als kind van 9. Mocht je twijfelen, er zijn twee versies van het boek. Eentje voor volwassenen en eentje voor kinderen, dan weet je zeker dat het geschikt is voor een kind.
Welkom terug en goed te lezen dat je zo’n fijne vakantie hebt gehad. Bedankt voor de boekentips, ik wilde juist vandaag eens op cosmox gaan kijken wat ik nu ga bestellen. Ik heb net het boek over Kwan Yin uit en daarvoor heb nog eens de Kinderen van de Dageraad gelezen. Op dit moment lees ik de Herovering van de Amerikaanse Droom van Obama. Wat mij betreft mag het wel iets warmer worden, in de tuin zitten lezen is heerlijk.
Groeten van Monique
http://www.mnqr.nl
Dat boek, ik heb het gelezen, heel indrukwekkend. Ik heb nu ook de film liggen, ben benieuwd wat ervan gemaakt is.
De film wil Koe ook nog graag zien. Laat je het weten als je de film een keer bekeken hebt? Films vallen nog wel eens tegen, vandaar!
Monique: Koe zag net dat jouw reactie (vreemd!) in de spam map zat… snap niet hoe dat kan, maar je reactie staat nu gelukkig op de plek waar ie hoort, hier!
ik heb me de afgelopen weken alleen nog maar in essent gestort!
fijn dat je zo genoten hebt in F
Dan ben je vast wel blij, dat die race nu bijna gelopen is, of niet? Volgende keer in F. ook lekker de tijd nemen om te genieten hoor!